Chodzi o koncentrację oczywiście. Mogło by się wydawać, że skupienie ma tylko znaczenie w takih sportach jak strzelectwo, łucznictwo, szachy… W kulturystyce też! Jeśli ktoś macha bezmyślnie hantlami czy sztanga to niech nie liczy na dobre efekty.

Tym bardziej mając na karku 40 i więcej lat warto zaangażować więcej swój umysł. Oczywiście jestem swiadomy, że prawie nikt w tym wieku nie chodzi na siłownię bo jego koledzy chodzą a jest to jego własny wybór. Obserwuję taki widoczny podział wśród ludzi w dojrzałym wieku – jedni panowie z brzuszkami, telewizyjni znawcy i drudzy świadomie dbający o siebie chodzący regularnie na siłownię, kort, salę sportową czy choćby do lasu pobiegać. Tych drugich jest mały procent…

Wracając do używania głowy na siłowni to napiszę o dwóch niejako sposobach:

1. Notowanie treningów i planowanie kolejnych cykli na podstawie analizy zapisów. Dla mnie to jest niezbędne, bo jak można myśleć o jakichś postępach skoro nic nie planujemy ani nie dokumentujemy – po czasie brak danych do porównań i brak motywacji..

Oczywiście nie chę tu nikogo namawiać do jakiegoś wyczynu bo powinno nam już zależeć bardziej na zdrowiu niż na rywalizacji ale jednak walka o poprawę jakiegoś parametru to może być potężne źródło motywacji.

2. Koncentracja w czasie wykonywania rozgrzewki i każdego ćwiczenia. Piszę tu o wnikaniu umysłem w zaangażowane części ciała i odbieranie bodźców czy np. dany staw już jest rozgrzany, czy czasami ból, który odczuwasz to jeszcze nie jakieś niebezpieczne uszkodzenie czy to tylko pożądane mikrouszkodzenia włókien mięśniowych konieczne do procesu rozbudowy muskulatury.

To właśnie teraz mamy 100 razy więcej powodów i rozumu by zadbać mentalnie o swój organizm niż 20-30 lat wczesniej. Róbmy to. Mam wielu starszych od siebie kolegów trenujących aktywnie na siłowni i są dla mnie dowodem na to, że warto. Ba, nawet uważam, że żaden z nich dawno by już nie trenował gdyby nie angażował tak bardzo swojego umysłu.